Maan en Vloed
Vele manen zagen sterren
stompend zwalpend zwevend
eindeloos tollend in de knusse duisternis
vanuit het niets
gloeiend groeiend stoeiend
in de warmte van de diepe aarde
bekken trekkend stokt de adem
baken vol stroming
stuwend dwingend voort
planten voetjes zich
doorheen de nauwe schemerzone
samen trekkend
in en uit steeds sneller
heviger happend puffend
uit de diepe zee
braakt het water uit de buik
Blakend
roze licht weerklinkt
gekrijs als schaterlach
in het nieuwe leven
het geluk en liefde tegemoet
Gedicht ter ere van geboorte Pepijntje
Het is mooi, ik moest een beetje lachen. Hele mooie foto trouwens, echt heel mooi.